Deel 2 van de C-serie: Compassie

In het woordenboek staat bij Compassie: medelijden. Compassie komt van com = gezamenlijk en patir = lijden, aandacht hebben voor het lijden en je verbonden voelen met degene die lijdt. Naast compassie voor de ander kunnen we ook compassie voor onszelf hebben. Dit vraagt ons met vriendelijke aandacht aanwezig te zijn bij het eigen lijden.

En ja, lijden dat doen we tijdens ons leven nou eenmaal bij tijd en wijle in meer of mindere mate. De oorzaak van lijden is bij iedereen anders. Dat ligt een beetje aan de manier waarop je “bedraad” bent, hoe vaak je hebt mogen oefenen met moeilijkheden maar ook aan hoeveel steun je om je heen ervaart. Er zullen altijd situaties zijn waarin je het gevoel van lijden kunt ervaren. Dáár kunnen we geen verandering in aanbrengen. Wel aan de manier waarop we met dat lijden omgaan.

Door met vriendelijke aandacht aanwezig te zijn, je verbonden te voelen met een ander of jezelf, ontstaat er ruimte waarin het lijden er mag zijn. Het is niet goed of fout, het is er. Dat wil zeggen: de oorzaak is er.

Het beëindigen van smart betekent het begin van compassie.

Boeddha

Het is telkens weer een oefening om met compassie aanwezig te kunnen zijn bij wat jou het gevoel van lijden geeft. Dat gaat de ene keer makkelijker dan de andere keer en dat is ook helemaal ok. Met compassie aanwezig zijn betekent niet dat je de oorzaak weg moet nemen of veroordelen. Daarmee gaat de aandacht naar de oorzaak terwijl je juist met compassie aanwezig wilt zijn bij jezelf of de persoon die het lijden ervaart.

Waarom is compassie geen onderdeel van ons gevestigde curriculum, een inherent onderdeel van ons onderwijs? Compassie, ontzag, verwondering, nieuwsgierigheid, verheffing, nederigheid – dit zijn de fundamenten van elke echte beschaving, niet langer de voorrechten, de domeinen van een kerk, maar van iedereen, elk kind in elk huis, op elke school.

Yehudi Menuhin

Zelfcompassie heb je misschien, net als ik, niet van huis uit meegekregen. Het is echter nooit te laat om er een begin mee te maken. Begin met af en toe eens gewoon stil te staan. Voel, ruik, hoor en zie met aandacht wat er om je heen gebeurd. Volg je ademhaling zonder het te hoeven veranderen. Voel waar in je lichaam spanning is zonder het te willen duiden. Het hoeft niet allemaal tegelijk. Maar neem de tijd, maak er ruimte voor, al is het maar 30 seconden per keer!

In deel 3 van de C-serie vertel ik je waar we vanuit de Kijkpost ook tijd en ruimte voor maken.

Warmhartige groet,

Groet

PS: hier lees je deel 1 van de C-serie: Contemplatie en hier deel 3: Creativiteit.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *