Home » Brieven in de hoofdrol

Brieven in de hoofdrol

This is my letter to the World
That never wrote to Me—
The simple News that Nature told—
With tender Majesty

Her Message is committed
To Hands I cannot see—
For love of Her—Sweet—countrymen—
Judge tenderly—of Me

De eerste 2 regels van dit gedicht van Emily Dickinson werden de titel van een voorstelling waar 600 brieven de hoofdrol hadden. Gedurende 2 jaar schreven Lola Bogaert en Anouk van Kolfschoten met 75 verschillende mensen. 10 brieven, daarna nooit meer.

Ik werd een van de 75 brievenschrijvers. Gedurende een half jaar schreef ik met Lola over mijn eerste zoen, woede, angst, verdriet en nog meer. Radicaal eerlijk. Ik keek uit naar de brieven, over welk onderwerp zou ik nu weer gevraagd worden te schrijven? Soms kreeg ik een brief waarin ze me vroeg over een onderwerp te vertellen en sloeg mijn hart een slag over, steeg het schaamrood me naar de kaken of kreeg ik spijt dat ik me aan dit project het gecommitteerd. Ging ik hier echt eerlijk antwoord op geven?
En toch deed ik dat, keer op keer weer.
En na 10 keer hield het ook inderdaad op.
Er ontstond geen leegte, gedurende al die maanden wist ik immers dat het na 10 keer klaar zou zijn.
Het speet me dat ik niet naar de première kon gaan vorig jaar september toen ook nog niet bekend was of en wanneer de voorstelling in Nederland te zien zou zijn.

Gelukkig kreeg ik bericht dat dat wel het geval was.

Woensdagavond 15 mei was het dan zover: in theater Kikker in Utrecht. Als we de theaterzaal binnenlopen zien we 2 dames (wie van hen zou Lola zijn? De vrouw met wie ik geschreven heb?) te midden van honderden brieven. Als beginnende tegelvloerleggers die de fout hebben gemaakt zichzelf klem te zetten.

Naast feiten aan de hand van het onderzoek dat de dames losgelaten hadden op de inhoud van de brieven en hun schrijvers werden er gedurende de voorstelling 6 waslijntjes opgehangen waaraan steeds brieven van 1 schrijver gehangen werden. Terwijl Lola of Anouk hiermee bezig was werd een passage uit de brieven door ‘de schrijver’ voorgelezen. Tot mijn vereerde schrik werd ook uit mijn brieven iets uitgelicht. Een heftig verhaal eigenlijk nu ik het door de mond van een ander verteld hoor worden. Pfff, kreeg het er warm van! Lola en Anouk vertellen dat het vaak heftig was om al die verhalen te lezen, om telkens opnieuw brieven te beantwoorden, zeker in de periode dat ze er soms wel 14 per week kregen.
Al die levens van mensen die ze niet kennen. Al die verhalen die mensen met zich meedragen zonder dat je het weet als je hen voorbij loopt op straat.

Ik kon het niet bedenken: hoe maak je een voorstelling aan de hand van 600 brieven? Deelnemen aan het project vond ik bijzonder, de voorstelling is indrukwekkender dan ik voor mogelijk had gehouden.

Op 10 augustus 2019 is deze voorstelling in Venlo nog te zien op het zomerfestival, klik hier voor het programma.

Ga kijken!

Liefs,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *